Þú ert hér > Forsíða > Fréttir

5.2.2010 14:37:38
Þankabrot Sólborgar Sumarliðadóttur

Við systurnar ásamt mömmu
Frá vinstri: Mamma, Magga, ég, Rut, Sigrún og Nína

 
Öll fjölskyldan saman komin á 70 ára afmæli pabba á veitingastaðnum Við Tjörnina í Reykjavík
Frá vinstri; Rúnar, Ingimar, ég, Rut, Nína, Sirrý, Magga, Siggi Óli, pabbi og mamma
Mynd tekin árið 1992 

Minningabrot frá uppvexti í Sandgerði
Sólborg Sumarliðadóttir, alin upp að Túngötu 11.
Er Júlíus Jónsson bekkjabróðir minn kastaði til mín boltanum eftir að hafa skrifað síðasta þankabrot var svarið að sjálfsögðu já.

Upphafið:

Frá vinstri: Ég, Rut, Grétar frændi og Nína Myndin tekin fyrir utan Túngötu 11, árið 1956 Ég ásamt Inga bróður Myndin er sennilega tekin árið 1955 Stöndum fyrir framan Túngötu 11 Anna, Habba, Oddný, Jórunn og Ella Magga Myndin tekin fyrir utan Sandgerðisskóla árið 1964 Habba, ég og Jórunn (Takið eftir skyrtunum) Myndin er tekin fyrir utan Kaupfélagið gamla, sennilega um árið 1963

Ég er fædd 18. febrúar árið 1950 í Breiðabliki í Sandgerði. Þegar ég var tveggja ára fluttum við að Túngötu 11. Húsið byggðu mamma og pabbi og bjuggu þar í um hálfa öld. Ég er dóttir hjónanna Jennýar Sigurðardóttur húsmóður og póstmanns og Sumarliða Lárussonar landformanns á Viði GK og síðar verkstjóra hjá Sandgerðisbæ. Pabbi lést árið 2004 en mamma á annan dag jóla s.l. Við erum átta systkinin, talin í aldursröð: Rúnar, Ingimar, ég, Rut, Árnína, Sigrún, Margrét og Sigurður Óli. Sigrún og Margrét eru tvíburar.

Eins og gefur að skilja var oft fjörugt og hávaðasamt á heimilinu. Ég var snemma farin að hjálpa til við heimilisstörfin og passa yngri systkinin. Habba Garðarsdóttir vinkona mín rifjaði það upp með mér um daginn að þær vinkonur mínar hafi iðulega beðið eftir því að ég væri búin að svæfa tvíburana, eða eftir að ég væri búin að ljúka við heimalærdóminn, fyrr komst ég ekki út að leika!

Skólagangan:
Ég gekk í Sandgerðisskóla en bekkjarfélögunum gerði Júlli Jóns góð skil í síðasta þankabroti. Hann gat þess að hann hefði iðulega keppt við Ingvar á Flankastöðum um hæstu einkunn í skólanum en það skal tekið fram að svo langt sem ég man, var það Hjördís Kristins sem var hæst fyrstu árin í bekknum okkar. Þeir vinirnir bættu síðar um betur. Ég sat hjá Önnu Margeirs vinkonu minni á Túngötu 7.

Í minningunni voru skólaárin að mestu leyti ánægjuleg. Þegar Aðalsteinn skólastjóri lést varð Ingi Bergmann skólastjóri í stuttan tíma eða þar til Sigurður Ólafsson tók við. Auk Sigurðar og Inga er mér Jóna Jónsdóttir kennari afar minnisstæð. Hún bjó á Túngötunni hjá Óla á Guddunni. Hún var mjög nýtískuleg, átti sjálf ritvél og prentaði á stensla sem hún setti síðan í fjölritara í skólann. Ég held að hún hafi sjálf keypt litapappírinn sem hún notaði. Jóna var mjög góð kona og naut alls ekki sannmælis. Henni reyndist erfitt að halda uppi aga en lagði sig alla fram um að við næðum sem bestum árangri í náminu.

Við byrjuðum í leikfimi í öðrum bekk sem fram fór í Samkomuhúsinu. Þessi staðsetning þótti ekki heppileg því ósjaldan komum við skorin á fótum en glerbrot voru stundum á gólfinu eftir dansleiki helgarinnar (svo ekki sé talað um sígarettu- og vínlyktina).       Við lærðum sund í Keflavík, fórum með rútu þangað. Margir fóru í svokölluð ljós, þau voru niðri í skýli (Tjarnargötu 4), Þóra Þorgilsdóttir ljósmóðir stjórnaði þessari ljósameðferð. Ljósin höfðu góð áhrif á útbrot og exem í húð af öllum gerðum og hafa enn.

Er skólaskyldu í Sandgerði lauk fórum við, ég, Hjördís Kristins og Guðveig Bergs í Gagnfræðaskóla Keflavíkur. Jóna Bjarna og Ingvar á Flankastöðum komu seinna í skólann, eftir veru sína í Hlíðadalsskóla. Á þessum árum var nemendum raðað eftir námsárangri. Ég byrjaði í landsprófi en sá ekki tilgang með því að ílengjast þar. Ég hafði ekki ætlað í menntaskóla, enda engin sem hvatti mig til dáða í þeim efnum.

Í Gagnfræðaskóla Keflavíkur kynntist ég Tótu vinkonu (Þórunni Benediktsdóttur, hjúkrunarforstjóra HSS), við átttum eftir að bralla ýmislegt saman. Við vorum samtíða í Hjúkrunarskóla Íslands, leigðum okkur saman herbergi á vistinni. Ekki var vanþörf á því þar sem við vorum þá orðnar margra barna mæður og þurftum næði til heimalærdóms. Nokkrum árum seinna fórum við einnig saman í  Háskóla Íslands og útskrifuðumst þaðan með Bsc gráðu í hjúkrunarfræði.

Félagslífið:
Mikið var leikið á Ásatúninu og öðrum túnum sem fundust til boltaleikja. Við stelpurnar höfðum mikinn áhuga á að læra handbolta en fengum ekki þjálfara. Á þessum árum vantaði tilfinnanlega íþróttir fyrir stelpur.

Félagsvist var spiluð á skólaskemmtunum, undir stjórn Sigurðar skólastjóra. Alltaf var gaman í frímínútunum en þá fórum við gjarnan í snú, snú og parís. Þegar Sólrún í Ási kom, kenndi hún okkur hringleiki, m.a. Hóký póki.

Jóna kennari var í forsvari fyrir barnastúkuna. Hún hélt fundina í skólanum og lét okkur æfa leikrit og upplestur. Við sýndum meira að segja leikrit þegar okkur var boðið á stúkuskemmtun til Hafnarfjarðar. Fyrir tilstuðlan Jónu, var Ásta Sveinsdóttir gítarkennari fengin til að koma og kenna þeim sem áhuga höfðu, að spila á gítar. Við sem lærðum að spila hjá Ástu fengum að koma fram á Sumardaginn fyrsta. Við elskuðum að syngja „Ó María mig langar heim“, raddað, að sjálfsögðu. Ég man eftir eftirtöldum gítarspilafélögum: Siggi á Lambastöðum, Sigga á Geirlandi, Ragnhildur Húnboga, Svanfríður Sigurðar og Hjördísi Kristins. Þessi gítarkunnátta kom sér vel þegar skátafélagið Stafnbúar var stofnað árið 1962.

Það var fyrir tilstuðlan þeirra heiðurshjóna Jórunnar og Óla á Læk að skátahreyfingin nam land í Sandgerði.  Okkar skátaflokkur hét Heiðarlóurnar og tókum við skátastarfið alvarlega. Stelpurnar sem voru í Heiðlóuflokknum voru: Anna Margeirs, Lilja Braga, Hafdís Garðars, Hjördís Kristins, Jóna Bjarna, Ragnhildur Húnboga og Svanfríður Sigurðar.

Myndin er af mér sem fjallkonu.  Ella Magga stendur heiðursvörð.  Gaui Braga stendur til hægri.
Mynd tekin á 17. júní 1967

Jórunn, Habba og Anna
Myndin tekin árið 1964 fyrir utan sjoppuna (nú Mamma mía)

Mynd tekin á Skátamótinu 1965

Fyrsti skátaforinginn okkar var Guðrún Aradóttir, síðan Magga Marons og Birna Margeirs. Við elskuðum og dáðum þessa skátaforingja og mikið var sungið og spilað. Ári eftir stofnun skátaflokksins var okkur boðið að syngja og spila á þorrablóti í Sandgerði, það fannst okkur mikil upphefð. Heiðlóurnar fóru á skátamót, sumar fóru á landsmót á Þingvelli, aðrar einnig í Helgadal. Mesta afrek þessa skátaflokks tel ég samt hafa verið þegar við gengum frá Sandgerði til Hafnarfjarðar, 13 ára gamlar. Við vorum klæddar eins og „tvær úr Tungunum“ og komum óhreinar, uppgefnar og alveg skólausar heim. Þessi útreið skipti okkur engu máli, við fengum silfurskjöld í skátabeltið okkar sem á stóð 50 kílómetrar, það skipti öllu máli. Þegar þessi frægðarganga var farin, er gaman að geta þess að verið var að steypa Reykjanesbrautina en framkvæmdir hófust Hafnarfjarðarmegin svo að við gengum mestmegnis gamla malarveginn.

Nýkomin á skátamót og held á skilti Stafnbúa
Myndin er tekin árið 1965

Fyrir Sjómannadaginn var æfður kappróður, giftar á móti ógiftum. Einnig var eggjahlaup, að ógleymdum fótboltanum sem strákarnir sáu um. Ekki má gleyma sunnudagsbíóinu þar sem Maggi Þórðar stjórnaði. Stöku sinnum komu hljómsveitir og spiluðu í Samkomuhúsinu, s.s. Svavar Gests og Ellý Vilhjálms, einnig hljómsveit Ingimars Eydal og Helena. Meðan Ogga og Mummi voru með Samkomuhúsið fengum við að hlusta meðan hljómsveitir hituðu upp fyrir böllin. Mér er í fersku minni þegar við lærðum að tvista hjá Tobbu og Sínu Einarsdætrum. Við fórum enn fremur í Félagsbíó í Keflavík og hlustuðum á bresku popp hljómsveitina „The Searchers“ syngja lögin „Till I met you“ og „What have they done to the rain“. Hinir víðfrægu Hljómar frá keflavík komu til sögunnar og þar með Krossinn og síðar Stapinn.

Hljómsveitin ABSTRAKT
Frá vinstri: Nikki, Gylfi, Skúli, Gunnar og Hólmþór
Mynd tekin árið 1969

Á fimmtánda ári
Frá vinstri: Oddný, Jórunn, Sigga (Frá Reykjanesvita), ég og Habba.
Mynd tekin fyrir utan frystihúsið Garð árið 1965

Vinnan:
Ungviðið í Sandgerði byrjaði snemma að vinna, vinnan var dyggð. Ég, ásamt sumum jafnöldrum mínum, byrjaði að salta síld átta ára gömul með Guðrúnu móðurömmu minni í Stíghúsum. Saltað var á haustin i Rafni. Stafla af tunnulokum var hlaðið upp, þannig að næðist niður í tunnubotninn. Tíu ára gömul byrjuðum við að slíta humar. Vinnan hófst kl. 7:20 á morgnana og stundum unnum við langt fram á kvöld. Síðan tóku frystihúsin við, Garður og Miðnes. Þegar ég var tólf ára fór ég í fyrsta sinn á síldarplan, það var á Hafsilfur á Raufarhöfn. Seinna um sumarið fórum við einnig í tvær vikur til Vopnafjarðar. Ég fékk að fara þrátt fyrir ungan aldur, þar sem Hanna (Jóhanna Ögmundsdóttir) móðursystir mín, Guðrún amma og Rósa á Geirlandi (vinkona ömmu) voru með í för og báru ábyrgð á mér. Pabbi var einnig á Raufarhöfn, hann var þar verkstjóri á síldarplani. Ég saltaði síld í sjö sumur, var handfljót og metnaðarfull og kom heim á haustin með fulla vasa af peningum. Oddný Guðjóns, Habba og Jórunn Garðarsdætur vinkonur mínar, ásamt fleiri stelpur frá Sandgerði  komu einnig í síldina.

Eftir níu ára aldur var ég ekki í Sandgerði að sumri til. Áður en farið var í síldina var ég barnapía sumarlangt á Vestfjörðum, nánar tiltekið á Ísafirði og í Aðalvík á Ströndum. Einnig var ég eitt sumar á Dalvík hjá föðursystur minni og hennar fjölskyldu.

Frá vinstri: pabbi, dætur okkar Gylfa, Sara og Ingunn ásamt mömmu
Myndin tekin á Túngötu 11 árið 1985

Ég með dætrunum mínum, Ingunni og Söru
Það sem er merkilegt við þessa mynd er að hún er tekin klukkan 17°° á gönguferð aðfangadag í Kaupmannahöfn. Hef ekki farið síðan í gönguferð á þessum tíma og á þessum degi.
Myndin tekin árið 1980

Við Gylfi að vinna sem farastjórar á Algarve.
Myndin er tekin um borð á skútu.  Með þessari skútu sigldum við vikulega með farþega.
Mynd tekin 1991 eða 1992

Seinni árin og Sandgerði:
Nú fer ég hratt yfir sögu, enda finnst mér að þessi þankabrot eigi aðallega að tengjast æskuminningum frá Sandgerði.

Í síldinni á Seyðisfirði kynntist ég honum Gylfa mínum (Gylfa Gunnarssyni), þá vorum við kornung bæði tvö. Nýverið héldum við upp á 40 ára brúðkaupsafmælið okkar. Hann kom til Sandgerðis um áramótin 1968 og 1969 og fór að vinna við að gera að fiski á Rafni. Ekki vildi betur til en svo að eftir áramótin skall á verkfall. Það varð Gylfa til happs í verkfallinu að kunna að syngja og spila á gítar. Hann ásamt Skúla Guðmunds frá Hjarðarholti, Gumma í Sandvík, Hólmþóri hennar Lilju Braga og Nikka (kunnum ekki nánari skil á honum), stofnuðu hljómsveitina Abstrakt (minnir okkur!). Þeir spiluðu þó nokkuð þessa mánuði en þegar líða tók á vorið fluttum við til Seyðisfjarðar. Á Seyðisfirði eignaðist ég góða vini til lífstíðar.

Ég að vinna sem farastjóri á Algarve í Portúgal í
Úrvals og Útsýnar einkennisbúningi.
Mynd tekin árið 1991 eða 1992

Við Gylfi eigum tvær dætur, Ingunni og Söru. Gylfi á soninn Sævar Þór sem ég á einnig heilmikið í, þó svo að ég sé ekki mamma hans. Börnin okkar eru öll kennarar. Við eigum níu frábær barnabörn.

Ég fór í Hjúkrunarskóla Íslands og útskrifaðist þaðan 1986 (þá 36 ára gömul). Síðan lá leiðin í H.Í. og útskrifaðist ég þaðan 1995 með Batchelor gráðu í hjúkrunarfræðum og fyrir rúmu ári var aftur útskrift úr H.Í. en þá lauk ég meistaragráðu. Sem hjúkrunarfræðingur hef ég unnið á Sjúkrahúsinu á Seyðisfirði, Landspítalanum, Borgarspítalanum gamla, á hjúkrunarheimili, heilsugæslu og í dagþjálfun. Undanfarin tvö ár hef ég unnið sem forstöðumaður í Maríuhúsi, sem er dagþjálfun fyrir einstaklinga með heilabilun.

Börn, tengdabörn og barnabörn (það sem sést af þeim) að taka lagið fyrir mig í útskriftaveislu árið 2008, er ég útskrifaðist með meistaragráðuna

Ég og Tóta æskuvinkona (Þórunn Ben, hjúkrunarforstjóri H.S.S.).
Tilefnið: Útskrifuðumst með Bsc gráðu í hjúkrunarfræði frá H.Í.
Myndin tekin árið 1995

Við Gylfi að sigla á Signu.  Effelturninn í baksýn
Mynd tekin árið 1999

Á árum áður vann ég í verslun, sem læknaritari, í banka, bæði á Seyðisfirði og í Kaupmannahöfn. Var au-pair í London sautján og átján ára og vann sem fararstjóri á vegum Úrvals Útsýnar á Algarve í Portúgal og á Mallorka, hluta úr fimm sumrum.  Við unnum sem fararstjórar ásamt góðum vinum.  Já lífið er dásamlegt!

Hér læt ég staðar numið. Ég vil þakka vinkonum mínum, þeim Hafdísi Garðarsdóttur og Hjördísi Kristinsdóttur fyrir þeirra aðstoð, án þeirra hefðu þessi þankabrot orðið ansi rýr.

Ég vil nota þetta tækifæri og þakka bekkjarsystkinum mínum frá Sandgerði samferðina og óska þeim til hamingju með 60 ára afmælin sem verða á þessu ári. Öðrum Sandgerðingum vil ég þakka allt gamalt og gott og óska þeim velfarnaðar um ókomna tíð.

Besu kveðjur,
Solla Sumarliða

P.S. Mig langar að gefa boltann til Sigurðar Óla bróður míns. Hann er af allt annari kynslóð og verður örugglega fróðlegt og skemmtilegt að heyra hvað hann hefur til málanna að leggja.

Prentvæn útgáfa